U Matici srpskoj predstavljena je nova knjige akademika Matije Bećkovića – „Nigde nikog, nemamo kud”, objavljena u izdanju Vukotić media.
Po rečima pesnika Selimira Radulovića, i danas se, u Bećkovićevoj pesničkoj ličnosti, vrtlože novi krugovi iskustva, svedočeći o pesnikovoj večitoj mladosti.
– Kad se Matija smeje i sunce se smeje, i sav rod, srpski. Kad Matija peva o prolaznom, a ushodi k večnom, hraneć se hranom, Očevom, i mi pevamo, sve rastuć i cvetajuć pred vratima Carstva Njegova. Kao što se ni suva zemlja, žudeć za vodom, ne natapa, bez volje, Očeve, tako se i Matijina pesma, njene toplo-opore suze-misli, razigrane kao blagovest, u noći, pre svanuća, kao sveća, koja svetli, greje i pruža se, kao cveće, prema suncu, ka svim krajolicima srpskog roda, rađa voljom Njegovom – ocena je knjige Selimira Radulovića.
Inače, ovom prilikom je u Matici srpskoj akademiku Matiji Bećkoviću uručena i Povelja za očuvanje svetosavskog identiteta srpskog naroda u Crnoj Gori „Dr Božidar Bojović – Slava Srbinu”, koju je utemeljio Srpski nacionalni savjet Crne Gore.
– U svom neponovljivom i obimnom delu, koje se neprekidno dopunjava i bogati. Matija Bećković je nacionalni pesnik, u najuzvišenijem značenju te reči. Naročito je udes srpskog naroda, u strašnoj eri 20. veka, u žiži pesnikovog interesovanja. Univerzalne poruke, u stihovima, pesnik saopštava često arhaičnim, lokalnim i zaboravljenim, rovačko-moračkim dijalektom srpskog jezika. U tim poemama on gorko-humorno pripoveda o istoriji, ličnoj i kolektivnoj, što nas goni na suze, od bola i od smeha – ocena je Srpskog nacionalnog savjeta Crne Gore.